TV Miłosierdzie   Radio Miłosierdzie

8 grudnia 2012 roku, dokładnie w pierwszą rocznice utworzenia Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia w Krakowie, w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach odbyło się I Zebranie Plenarne MABM. W obradach wzięło udział 21 uczestników: ks. Kardynał Stanisław Dziwisz, Metropolita Krakowski, Wielki Kanclerz MABM, abp Stanisław Nowak, emerytowany Metropolita Częstochowski, Członek Zwyczajny MABM, bp Jan Zając, Rektor Sanktuarium w Krakowie-Łagiewnikach, Biskup Nominat Henryk Ciereszko oraz następujący Członkowie Zwyczajni: ks. dr Tomasz BAJER, Wieliczka-Kraków; ks. prof. dr hab. Marek CHMIELEWSKI, KUL, Lublin; o. prof. dr hab. Tomasz DĄBEK OSB, UPJPII, Kraków; red. Ewa CZACZKOWSKA, Warszawa; o. prof. dr hab. Jerzy W. GOGOLA OCD, Kraków; ks. prof. dr hab. Stefan KOPEREK CR, UPJPII Kraków; ks. Dr. Bernard KOZŁOWSKI, Częstochowa; ks. prof. dr hab. Jan MACHNIAK, UPJPII , Kraków; S. dr Bogna MŁYNARZ ZDCh, Kraków; ks. dr Zbigniew PAŁYS MS, Dębowiec-Kraków; Dr Anna SEREDYŃSKA, Ignatianum Kraków; S. mgr Elżbieta M. SIEPAK ZMBM, Kraków-Łagiewniki; ks. dr Waldemar SIERPIŃSKI, Warszawa-Praga; ks. dr Bogusław STECZEK SI, Kraków; ks. prof. dr hab. Jan Daniel SZCZUREK, UPJPII, Kraków; ks. dr Franciszek ŚLUSARCZYK, Vice-Rektor Sanktuarium BM, Kraków-Łagiewniki; ks. prof. dr hab. Antoni TRONINA, Lublin; O. dr hab. Paweł WARCHOŁ OFMConv., Łódź; ks. dr Marek WÓJTOWICZ SI, Ignatianum, Kraków; ks. Wojciech ZUBKOWICZ SAC, Jamy, Czechy.

Usprawiedliwienie przysłali: o. Kazimierz CHWAŁEK MIC, Stockbridge, MA, USA; o. Grzegorz M. GAWEŁ T.Chr., Keysborough (Melbourne), Australia; Ks. dr Dariusz GUZIAK, WSD Kraków; ks. Pavel HABROVEC, Radostin nad Oslovou, Czechy; ks. dr Markus HOFMANN, Kolonia, Niemcy; ks. Eugeniusz MALACHWIEJCZYK SAC, Paryż, Francja; o. Seraphim MICHALENKO MIC, Stockbridge, MA, USA; o. prof. dr hab. Andrzej NAPIÓRKOWSKI OSPP, UPJPII, Kraków; ks. dr Tadeusz ROSTWOROWSKI, SI, Richmond, Victoria, Australia; O. German SAKSONOFF C.O., Mercedes, Argentyna; ks. bp prof. dr hab. Andrzej SIEMIENIEWSKI, WT Wrocław; ks. prof. dr hab. Stanisław URBAŃSKI, UKSW Warszawa; ks. prof. dr hab. Henryk WEJMAN, USz, Szczecin.

W obradach uczestniczyli również dziennikarze i fotoreporterzy: Tadeusz Warczak z Krakowa i dwóch reporterów z Czech, którzy są autorami zdjęć.

            1. W swoim przemówieniu ks. kard. Stanisław Dziwisz przypomniał o pierwszej rocznicy utworzenia MABM i znaczeniu tego wydarzenia dla Kościoła Krakowskiego i Kościoła Powszechnego. Wskazał główne kierunki działania Akademii: szerzenie kultu Bożego Miłosierdzia, czuwanie nad jego poprawnością teologiczną oraz promowanie nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia, przekazanego światu przez św. Siostrę Faustynę Kowalską, Apostołkę Bożego Miłosierdzia, i głoszonego przez bł. Jana Pawła II, Papieża Miłosierdzia. Zwrócił uwagę na to, że członkowie MABM jako przedstawiciele różnych środowisk teologicznych Polski, Europy i świata będą podejmować studia teologiczne, zmierzające do pogłębiania tajemnicy Bożego Miłosierdzia oraz pobudzania inicjatyw duszpasterskich zmierzających do rozszerzania kultu Bożego Miłosierdzia. Najbliższym zapleczem Akademii jest Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, ale w waszym gronie są przedstawiciele innych uczelni katolickich i środowisk kościelnych.

            Ks. Kard. Stanisław Dziwisz zwrócił uwagę na fakt, że I Zebranie Plenarne odbywa się w roku wiary, ogłoszonym przez Papieża Benedykta XVI 4 października 2012 roku w czasie otwarcia Synodu Biskupów w Rzymie. Stąd wynikają szczególne zadania dla Akademii polegające na odczytywaniu Orędzia Miłosierdzia w perspektywie problemów i zadań, jakimi żyje współczesny Kościół w Polsce i na świecie.

            2. Następnie głos zabrał abp Stanislaw Nowak, Członek Zwyczajny MABM, który w swoim wystąpieniu zarysował zręby teologii Bożego Miłosierdzia podkreślając jej zakorzenienie w prawdzie o Bogu, który jest miłością. Orędzie miłosierdzia niesie nadzieję zbawienia, dlatego powinno być zsynchronizowane z dziełem zbawienia na płaszczyźnie języka przekazu, teologii biblijnej, dogmatycznej i systematycznej. Kult Miłosierdzia obejmuje tajemnicę Trójcy Świętej i różni się od kultu Serca Jezusowego, co wyznacza kolejne przestrzenie badań naukowych. Mówiąc o Apostołach Bożego Miłosierdzia: św. Siostrze Faustynie Kowalskiej, bł. Janie Pawle II, nie można zapominać o bł. Michale Sopocko.

            3. Kolejni Członkowie Zwyczajni wskazywali następujące zagadnienia, jakimi powinna zająć się MABM:

- red. Ewa Czaczkowska – popularność kultu Bożego Miłosierdzia i jego osadzenie w Dzienniczku św. Faustyny oraz w teologii;

- s. Elżbieta Siepak ZMBM – potrzeba rozwijania teologii Bożego Miłosierdzia a szczególnie pracowania nad językiem, który będzie przemawiał do współczesnego człowieka;

- dr Anna Seredyńska – pedagog i terapeuta – podkreśliła potrzebę stworzenia zaplecza psychologicznego i pedagogicznego dla osób pracujących w duszpasterstwie sanktuarium, by pomagać osobom zgłaszającym się z problemami psychologicznymi;

- s. dr Bogna Młynarz ZDCh, wikaria generalna Zgromadzenia Duszy Chrystusowej – nabożeństwo do Bożego służy pogłębianiu relacji człowieka do Boga, szczególnie w aspekcie doświadczenia grzechu i odkrywania prawdziwego oblicza przebaczającego Ojca;

- bp Henryk Ciereszko (Białystok) – potrzeba interdyscyplinarności w podejściu do miłosierdzia Bożego (filozofia, nauki społeczne). Zadaniem teologii jest poznawanie tajemnicy Miłosierdzia Bożego, czuwaniem nad kultem (uwielbienie), naśladowanie Jezusa Miłosiernego, świadczenie miłosierdzia;

- ks. prof. Stefan Koperek (UPJPII) – propozycja publikowania Annales Misericordiae Dei oraz kontynuowania inicjatyw duszpasterskich w parafiach jak 3 piątki miesiące;

- ks. prof dr hab. Antoni Tronina (KUL) – studiowanie problematyki Miłosierdzia Bożego w Piśmie świętym;

- ks. prof. dr hab. Tomasz Dąbek OSB (UPJPII) – etyka miłosierdzia – przebaczenie, próba pojednania;

- ks. dr Waldemar Sierpiński (Warszawa) – Boże Miłosierdzie w parafii, inicjatywy charytatywne, organizacje charytatywne;

- ks. prof. dr hab. Marek Chmielewski (KUL) – nowe ruchy inspirowane Miłosierdziem Bożym, wspólnoty zakonne; wymiar Maryjny duchowości miłosierdzia;

- ks. dr Marek Wójtowicz SJ, ks. dr Bogusław Steczek SJ -  udział ks. Jozefa Andrasza SJ w formowaniu duchowym św. Faustyny Kowalskiej;

- ks. Wojciech Zubkowicz SAC (Czechy) – problem formowania świeckich do głoszenia orędzia miłosierdzia;

- ks. dr Zbigniew Pałys MS – potrzeba zbierania bibliografii o Bożym Miłosierdziu;

- ks. prof. dr hab. Jan Daniel Szczurek (UPJPII) – prowadzenie badań teologicznych nad Bożym Miłosierdziem (eleologia);

- o. prof. dr hab. Jerzy W. Gogola OCD (UPJPII) – Boże Miłosierdzie w formowaniu osób konsekrowanych;

- ks. dr Tomasz Bajer (Wieliczka) -  Boże Miłosierdzie w katechezie szkolnej.

ks. Jan Machniak

Kraków, 8.12.2012

Wystąpienie kard. Stanisława Dziwisza

Czcigodni Zebrani,
Drogie Siostry i Panie,
Przewielebni Księża Profesorowie,

            1. W pierwszą rocznicę powstania Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach spotykamy się na I Zebraniu Plenarnym, które oficjalnie inauguruje działalność Akademii. Ten czas jednego roku, który minął, został poświęcony na tworzenie struktur Akademii, by mogła działać w Kościele jako instytucja służąca naszemu Sanktuarium i wszystkim czcicielom Bożego Miłosierdzia na całym świecie.

            Cieszę się bardzo, że przyjęliście moje zaproszenie do udziału w pracach Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia i ufam mocno, że wasze zaangażowanie przyniesie obfite owoce.

            Idea powołania do życia Akademii zrodziła się rok temu w czasie Światowego Kongresu Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, jako odpowiedź na wezwanie Jana Pawła II, który w czasie konsekracji bazyliki powiedział, że Archidiecezji Krakowskiej powierza opiekę nad tym miejscem i troskę kult Bożego Miłosierdzia.

            Kongres Bożego Miłosierdzia uświadomił nam wszystkim, jak wielkie jest zapotrzebowanie na Miłosierdzie Boże, przypomniane światu przez św. Faustynę i głoszone z wielką mocą przez bł. Jana Pawła II w czasie całego pontyfikatu.

            2.  Dekret erygujący Międzynarodową Akademię Bożego Miłosierdzia wskazuje wam główne kierunki działania naukowego czy duszpasterskiego. Chodzi przede wszystkim o szerzenie kultu Bożego Miłosierdzia, czuwanie nad jego poprawnością teologiczną oraz promowanie nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia, przekazanego światu przez św. Siostrę Faustynę Kowalską, Apostołkę Bożego Miłosierdzia, i głoszonego przez bł. Jana Pawła II, Papieża Miłosierdzia. Jako przedstawiciele różnych środowisk teologicznych Polski, Europy i świata będziecie podejmować studia teologiczne, zmierzających do pogłębiania tajemnicy Bożego Miłosierdzia oraz pobudzania inicjatyw duszpasterskich zmierzających do rozszerzania kultu Bożego Miłosierdzia. Najbliższym zapleczem Akademii jest Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, ale w waszym gronie są przedstawiciele innych uczelni katolickich i środowisk kościelnych.

            Cieszę się, że wśród członków honorowych są kardynałowie, arcybiskupi i biskupi z całego świata, którym leży na sercu kult Bożego Miłosierdzia, ponieważ w nim dostrzegają szczególny znak, jaki Bóg zostawił naszym czasom. Jak mówił bł. Jan Paweł II, w tajemnicy Bożego Miłosierdzia człowiek poznaje prawdziwe oblicze Boga i prawdziwy obraz siebie samego, a w czasie kanonizacji wypowiedział znamienne słowa o orędziu miłosierdzia: „To krzepiące orędzie  jest skierowane przede  wszystkim do człowieka, który udręczony jakimś szczególnie bolesnym doświadczeniem albo przygnieciony ciężarem  popełnionych  grzechów  utracił  wszelką  nadzieję w życiu i skłonny jest ulec pokusie rozpaczy. Takiemu człowiekowi ukazuje się łagodne oblicze Chrystusa, a promienie wychodzące z Jego Serca padają na niego, oświecają go i rozpalają, wskazują drogę i napełniają nadzieją. Jakże wielu sercom przyniosło otuchę wezwanie „Jezu, ufam Tobie”, które podpowiedziała nam Opatrzność za pośrednictwem Siostry Faustyny! Ten prosty akt zawierzenia Jezusowi przebija najgęstsze chmury i sprawia, że promień światła przenika do życia każdego człowieka. „Jezu, ufam Tobie” (Homilia kanonizacyjna, 30.04.2000). Słowa Jana Pawła II o Orędziu Miłosierdzia ciągle zachęcają nas do pochylania się nad tą tajemnicą naszego Boga, który jest miłością i miłosierdziem i ukazywania jej światu. Jest to zadanie teologów, duszpasterzy, ale również dziennikarzy, pedagogów i wychowawców i wszystkich ludzi, którym leży na sercu dobro człowieka.

            3. Jako członkowie zwyczajni jesteście przedstawicielami wszystkich uczelni katolickich i wydziałów teologicznych w naszej Ojczyźnie i na świecie. Są wśród was teologowie i filozofowie, dogmatycy i egzegeci pedagodzy, duszpasterze i dziennikarze. Chciałbym, aby Akademia podejmowała współpracę z uczelniami katolickimi i ośrodkami kultu Bożego Miłosierdzia w kraju i za granicą, inspirując do studiów specjalistycznych w dziedzinie dogmatyki, liturgii i duchowości Bożego Miłosierdzia.

            Międzynarodowa Akademia Bożego Miłosierdzia wypełniać będzie swoja misję przez organizowanie konferencji i sesji naukowo-duszpasterskich, inspirowanie prac naukowych w dziedzinie teologii i duchowości Bożego Miłosierdzia, współpracując z ośrodkami kultu Bożego Miłosierdzia w kraju i za granicą.

            4. I Zebranie Plenarne odbywa się w roku wiary, ogłoszonym przez Papieża Benedykta XVI 4 października 2012 roku w czasie otwarcia Synodu Biskupów w Rzymie. Ten kontekst eklezjalny uświadamia nam konieczność odczytywania Orędzia Miłosierdzia w perspektywie problemów i zadań, jakimi żyje współczesny Kościół w Polsce i na świecie.  Ojciec Święty Benedykt XVI wielokrotnie mówił o aktualności Orędzia Miłosierdzia we współczesnym świecie. W Niedzielę Miłosierdzia 2009 roku wypowiedział znamienne słowa o aktualności tego przesłania: „Zmartwychwstawszy Jezus obdarzył swoich uczniów nową jednością, silniejszą niż kiedyś, niezwyciężoną, ponieważ opartą nie na ludzkich zdolnościach, lecz na Bożym miłosierdziu, które sprawiło, że wszyscy czuli, że On ich ukochał i im przebaczył. To zatem miłosierna miłość Boga dziś tak, jak wczoraj jednoczy mocno Kościół i czyni z ludzkości jedną rodzinę; miłość Boża, która za pośrednictwem Jezusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego przebacza nam grzechy i wewnętrznie nas odnawia. Powodowany głębokim przekonaniem o tym mój umiłowany poprzednik Jan Paweł II zechciał dedykować tę niedzielę, drugą wielkanocną, Bożemu Miłosierdziu, i wskazał wszystkim w zmartwychwstałym Chrystusie źródło ufności i nadziei, podejmując duchowe orędzie duchowe przekazane przez Pana św. Faustynie Kowalskiej, zawierające się w inwokacji: Jezu, ufam Tobie! (Regina caeli, Watykan, 19 kwietnia 2009).

            Miłosierdzie Boże nie tylko ukazuje prawdziwe oblicze Boga we współczesnym świecie i prawdziwą twarz człowieka, ale wyznacza zadania dla wspólnoty Kościoła jako Ludu Bożego Nowego Przymierza. Tym zadaniem jest dawanie świadectwa miłosierdzia poprzez modlitwę o miłosierdzie, słowa i czyny miłosierdzia. Wydaje się, że dziś jest to najważniejsze zadanie dla nas jako uczniów Chrystusa i jednocześnie najważniejszy środek dawania świadectwa o naszym Zbawicielu. Miłosierdzia potrzeba w naszych wzajemnych relacjach, w rodzinie i w szkole, w zakładzie pracy i na ulicy, w polityce i w gospodarce.

            Ufam, że Międzynarodowa Akademia Bożego Miłosierdzia stając łącząc ludzi z różnych stron świata będzie podejmować te najważniejsze problemy, jakimi żyją dziś ludzie i pokazywać je w świetle Miłosierdzia Bożego. Rozwijający się szybko kult Bożego Miłosierdzia domaga się z naszej strony pogłębionej i wielowymiarowej refleksji.

            5. Inaugurując działalność Międzynarodowej Akademii Bożego Miłosierdzia chciałbym prosić jeszcze o podjęcie problemu tytułu Doktora Kościoła dla św. Siostry Faustyny. Niewątpliwie doktryna o Bożym Miłosierdziu, jaką przypomniała światu.

Wystąpienie abp Stanisława Nowaka

Główne nurty rozwoju teologii i duchowości Bożego Miłosierdzia

            Przed nami stoi troska, jak dotrzeć do dzisiejszego człowieka z integralną prawdą o Miłosierdziu Bożym nie umniejszając w niczym orędzia św. Siostry Faustyny i bł. Jana Pawła II, a równocześnie głosząc współczesnemu światu nadzieję zbawienia. Prawda o nieskończonym Miłosierdziu Bożym nie może być umniejszona w niczym i doskonale zharmonizowana z całością Bożego Objawienia. Mając na uwadze współczesnego człowieka, musimy się liczyć również z językiem przekazu.

            Tajemnica Bożego miłosierdzia musi być przedmiotem refleksji dla teologii systematycznej, przede wszystkim dogmatycznej; teologii biblijnej; teologii duchowości, która ukazuje dążenie chrześcijanina do rzeczywistości duchowej, wzrostu w świętości i pobożności; teologii liturgicznej; teologii praktycznej ukazującej praktykowanie miłosierdzia. Ujmując problem bardziej konkretnie, trzeba stwierdzić, że prawda o Miłosierdziu Bożym powinna być zakotwiczona w nauce o Bogu osobowym, rozumianym jako Miłość, żyjącym w odwiecznych relacjach trynitarnych.

            Przedmiotem kultu Miłosierdzia Bożego jest miłosierdzie Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego. Źródłami teologii Miłosierdzia Bożego jest: Pismo święte Starego i Nowego Testamentu, żywe nauczanie Kościoła, szczególnie Encyklika Jana Pawła II Dives in misericordia, katechezy środowe o Miłosierdziu Bożym, przemówienia na Anioł Pański, homilie beatyfikacyjna i kanonizacyjna św. Faustyny; bogata myśl Ojców Kościoła i teologów; Dzienniczek św. Faustyny i Listy, jej biografie; pisma bł. Michała Sopoćki – spowiednika i kierownika duchowego św. Siostry Faustyny, wskazanego jej przez Pana Jezusa.

            W badaniach nad teologią i duchowością Miłosierdzia Bożego nie można zapomnieć o kontekście duchowości i mistyki, w jakim żyła św. Faustyna. Duchowość miłosierdzia i mistykę św. Faustyny trzeba konfrontować w kontekście współczesnej duchowości, np. św. Teresy od Dzieciątka Jezus, nabożeństwa do Serca Jezusowego.

            Inny kierunek badań nad duchowością miłosierdzia wyznacza teologia obrazu Jezusa Miłosiernego, rozumianego jako ikona, która jest znakiem wskazującym na prawdę o Bogu Miłosierdzia. Chrystologiczny wymiar Miłosierdzia Bożego prowadzi do maryjnego wymiaru kultu Bożego Miłosierdzia: Pan Jezus Miłosierny jest ściśle związany z Matką Miłosierdzia. Na ten związek wskazywał często bł. Jan Paweł II, gdy odwiedzał Kalwarię Zebrzydowską zawierzając Matce Miłosierdzia Archidiecezję Krakowską i Kościół.

            Istotnym elementem duchowości Miłosierdzia Bożego jest jego wymiar społeczny. Miłosierdzie otwierając na Boga jednocześnie otwiera człowieka na drugiego człowieka wyznaczając szeroki zakres działalności charytatywnej, społecznej i kulturalnej.